Corona legt sport stil, vandaag vijf jaar geleden: 'Het brok...

Per 12 maart 2020, vandaag precies vijf jaar geleden, kwam de sport in Nederland stil te liggen. Het coronavirus had de wereld in zijn greep genomen en ook Nederland wist er niet aan te ontsnappen. NOS Sport-verslaggevers Ayolt Kloosterboer en Vlado Veljanovski maakten de stilstand van de sport vanaf de eerste rij mee en blikken in dit artikel terug op die periode. Op die 12de maart lieten premier Mark Rutte en Jaap van Dissel, directeur van het Centrum Infectieziektenbestrijding van het RIVM, 's avonds weten: "Iedereen in Nederland blijft thuis bij klachten en mijdt sociale contacten. Evenementen, bijeenkomsten met meer dan honderd personen worden in heel Nederland afgelast." In de dagen voorafgaand aan die persconferentie hadden autoriteiten in Noord-Brabant, waar de eerste coronagevallen waren aangetroffen, al besloten vijf duels in het betaald voetbal in de provincie te schrappen en paardensportevenement Indoor Brabant, dat naderde, had het maximum aantal toeschouwers teruggebracht tot 1.000 per dagdeel. 'Het was er leeg en kil' Maar door die laatste maatregel kon dus een streep. Kloosterboer was 's middags al naar Den Bosch afgereisd, hij weet de aankomst nog goed. "Het was er leeg en kil. We moesten voor het eerst onze temperatuur laten meten. We hebben het wat lacherig ondergaan. Er was bijna niemand, alleen wat paarden en ruiters. Het promodorp was ontruimd." "Ik heb nog wel twee interviews gedaan, onder andere met een emotionele Anky van Grunsven. Indoor Brabant was ooit eerder afgelast vanwege mond-en-klauwzeer. Dat zorgde bijna voor een faillissement, dus er waren veel zorgen." Kloosterboer: "Niemand begreep eigenlijk wat er moest gebeuren. Eerst gewoon met publiek, toen met beperkt publiek, daarna in een lege hal. Het springen was al afgelast, de ruiters laadden hun paarden in de kar en maakten dat ze wegkwamen. Het evenement brokkelde af waar we bij stonden." "Uiteindelijk kwam het hoge woord eruit: afgelast. Meteen werd alles afgebroken. We mochten nog wel, in de lege hal, een gesprekje doen met het Sportjournaal. Daarna was het: opgehoepeld. De tent ging dicht." Eerste keer mondkapje Er ging in ons land ook een streep door het gehele betaald voetbal, dat dat seizoen ook niet meer op gang zou komen. Andere sporten gingen nog wel even door en ook internationaal werd er nog gesport. "Op 13 maart kreeg ik het verzoek van de redactie: of ik naar Londen wilde gaan voor het olympisch kwalificatietoernooi boksen", vertelt Veljanovski. "Na overleg met mijn vrouw besloot ik het te doen. De journalistieke adrenaline overheerste om datgene te doen waar ik ooit uit volle overtuiging voor heb gekozen: ter plekke verhalen maken en delen, ongeacht waar en waarover. Hoe onvoorspelbaarder, hoe spannender." "Voor de zekerheid nam ik twee safetykits mee met daarin handgel, twee mondkapjes en twee paar wegwerphandschoenen. De allereerste keer dat ik in mijn leven mijn gezicht met een mondkapje bedekte was op 14 maart, tijdens de vroege ochtendvlucht met cameraman Hans Burgers op weg naar Londen." Veljanovski: "Links van mij zat een passagier met ziekteverschijnselen er vreemd bij, vermoedelijk barstende koppijn en coronaklachten. Ik schrok van de harde actuele realiteit: dit was de eerste keer dat er met slechts een lege stoel tussen ons waarschijnlijk iemand met corona op aanraakafstand zat." "Bij aankomst in Londen snelden we naar de boksarena. We hebben die zaterdag en zondag alleen reportages gemaakt rondom het Nederlands team en ook verslag gedaan van het bredere internationale verhaal. Het ging vanzelfsprekend over één thema: de risico's, zorgen, twijfels, koortsmetingen bij sporters, afgelasten of doorgaan." Anderhalve meter afstand "Op zondag 15 maart volgde weer een coronapersconferentie. Het was de dag waarop er door het kabinet voor het eerst werd gesproken over het houden van anderhalve meter afstand, het onderwijs stil kwam te liggen en de horeca nog diezelfde dag om 18.00 uur de deuren moest sluiten. In een dag tijd lagen straten in Nederland er opeens verlaten bij." "Diezelfde avond hebben Hans en ik in samenwerking met Hilversum naar een zo snel mogelijke terugkeer naar Nederland gekeken. Het maakte ons niet uit hoe, als we maar konden vertrekken: per boot, met de trein, desnoods met een huurauto. Gelukkig was er nog plek op een maandagavondvlucht naar Amsterdam." Veljanovski: "Op maandag hebben we rap een actueel item gedraaid en zijn in een taxi gesprongen. Onderweg naar Heathrow hebben we de unieke, historische coronatoespraak tot het volk van premier Rutte vanuit zijn werkkamer live via de telefoon meegekeken. Op het vliegveld stond ik oog in oog met mummie-reizigers. Ik wist niet wat ik zag: mensen die in witte medische pakken en met skibrillen op in het vliegtuig stapten. Sciencefiction." Aan de slag bij het Journaal Omdat het met de sport voorlopig gedaan was, gooide Kloosterboer het tijdelijk over een andere boeg. "Ik heb meteen gevraagd of ik bij het Journaal aan de slag kon. Daar was werk zat. Een half jaar lang heb ik door het land gereden, over de lege wegen, op zoek naar verhalen bij burgemeesters, wetenschappers, ziekenhuizen, scholen, politici, studentenhuizen, et cetera." Veljanovski weet nog dat het kabinet in het voorjaar van 2023 verklaarde dat de coronacrisis ten einde was. "Daarna moesten we bij sportevenementen allemaal wennen aan hoe met elkaar om te gaan. Geen handen schudden bleef nog een tijdje gehanteerd, evenals afstand houden. Alle verplichtingen en strenge regels waren inmiddels wereldwijd verdwenen." Toch werden er enkele keren nog mondkapjes verlangd. "Zoals bij de WK wielrennen in Glasgow in augustus 2023. En tijdens de Olympische Spelen van Parijs in 2024 vroegen de roeiers in besloten en drukke ruimtes een mondkapje op te doen." "Eigenlijk heb ik nog steeds standaard een mondkapje bij me, in mijn rugzak of in het handschoenkastje van de auto. Je weet maar nooit, voor het geval dat."

Kranten.com, bron: NOS.nl, 12-03-2025

Open het hele artikel